منیر الحدادی

منیر الحدادی؛ از لاماسیا تا تهران و ماجرای فرار از ایران

تولد یک ستاره در سایهٔ کوه‌های ال اسکوریال

در اول سپتامبر ۱۹۹۵، در شهر ال اسکوریال اسپانیا، پسری متولد شد که قرار بود سال‌ها بعد نامش بر سر زبان‌ها بیفتد. منیر الحدادی محمد، فرزند پدری مراکشی که در ۱۸ سالگی با قایق ماهیگیری به اسپانیا مهاجرت کرده بود و مادری از شهر خودمختار ملیلیه در شمال آفریقا. منیر در گالاپاگار، منطقه‌ای که روزنامه‌ای اسپانیایی آن را «مراکش کوچک» نامیده بود، بزرگ شد. جالب اینجاست که او تا ۱۴ سالگی هوادار سرسخت رئال مادرید بود؛ همان تیمی که سال‌ها بعد در لباس رقیب دیرینه‌اش، بارسلونا، برابرشان گل زد.

لاماسیا؛ جایی که رویاها شکل می‌گیرد

مسیر فوتبالی منیر از تیم‌های پایهٔ گالاپاگار و سانتا آنا آغاز شد و سپس به آکادمی اتلتیکو مادرید رسید. اما نقطهٔ عطف واقعی در سال ۲۰۱۱ رخ داد، وقتی که استعداد درخشان او نظر باشگاه بارسلونا را جلب کرد و به لاماسیا، معروف‌ترین آکادمی فوتبال جهان، پیوست.

در لیگ جوانان یوفا، منیر بی‌وقفه گل می‌زد. ۱۱ گل در ۱۰ بازی، از جمله دبل در فینال برابر بنفیکا، و قهرمانی در لیگ جوانان یوفا در فصل ۱۴–۲۰۱۳—این کارنامه‌ای بود که هیچ‌کس نمی‌توانست نادیده بگیرد. در مارس ۲۰۱۴، قراردادش را با بارسلونا تا ژوئن ۲۰۱۷ تمدید کرد.

شب‌های نیوکمپ؛ تولد یک پدیده

۲۴ اوت ۲۰۱۴، تاریخی که منیر هرگز فراموش نخواهد کرد. در ورزشگاه نیوکمپ، برابر الچه، او برای اولین بار با پیراهن تیم اصلی بارسلونا به میدان رفت. در همان بازی، گل دوم بارسا را به ثمر رساند—تنها هشت روز مانده به تولد ۱۹ سالگی‌اش. او با این گل به سومین گلزن جوان تاریخ بارسلونا پس از بویان و لیونل مسی تبدیل شد.

فصل ۱۵–۲۰۱۴ برای منیر و بارسلونا یک سه‌گانهٔ تاریخی به ارمغان آورد: لالیگا، کوپا دل ری و لیگ قهرمانان اروپا. منیر اگرچه در فینال لیگ قهرمانان به میدان نرفت، اما اولین بازیکن مراکشی‌تبار تاریخ لقب گرفت که فاتح لیگ قهرمانان اروپا شده است.

در کوپا دل ری ۱۶–۲۰۱۵، منیر با ۵ گل به‌همراه مسی و سوارز به عنوان آقای گل جام دست یافت. هر وقت به او فرصت می‌رسید، می‌درخشید—مثل سوپرجام اسپانیا برابر سویا که تنها چند دقیقه پس از ورود به زمین گلزنی کرد.

سال‌های سرگردانی؛ از والنسیا تا لگانس

تابستان ۲۰۱۶، منیر برای کسب تجربه بیشتر راهی والنسیا شد. در مستایا، برابر تیم سابقش بارسلونا، گلی زد که هرگز فراموش نمی‌شود؛ گلی که بازی را به تساوی کشاند.

فصل بعد نوبت به آلاوس رسید. در ۳۳ بازی، ۱۰ گل به ثمر رساند و بهترین آمار گلزنی دوران حرفه‌ای‌اش را ثبت کرد.

در ژانویه ۲۰۱۹، منیر بارسلونا را برای همیشه ترک کرد و با مبلغی حدود یک میلیون یورو به سویا پیوست. در لیگ اروپا، هت‌تریکی به یادماندنی برابر اف۹۱ دودلانژ به ثبت رساند. و در نوامبر ۲۰۲۰، اولین گلش در لیگ قهرمانان اروپا را در وقت‌های تلف‌شده برابر کراسنودار به ثمر رساند تا سویا را به مرحلهٔ حذفی برساند.

ختافه، لاس پالماس، لگانس... هر باشگاه داستانی داشت. اما در نوامبر ۲۰۲۴، منیر با گلی برابر خیرونا رکوردی تاریخی ثبت کرد: گلزنی برای هفت باشگاه مختلف در لالیگا—رکوردی که پیش از این تنها در اختیار سه بازیکن دیگر بود.

جنگ هویتی؛ اسپانیا یا مراکش؟

داستان ملی منیر، پیچیده‌ترین بخش زندگی فوتبالی اوست. در سال ۲۰۱۴، ویسنته دل‌بوسکه او را به تیم ملی اسپانیا دعوت کرد و در بازی برابر مقدونیه به میدان رفت. اما دل او برای مراکش می‌تپید.

سال‌ها تلاش برای تغییر ملیت، درخواست‌های متعدد به فیفا، و حتی شکایت به دادگاه حکمیت ورزش—همه در ابتدا بی‌نتیجه ماند. تا اینکه در ژانویه ۲۰۲۱، فیفا قوانین را تغییر داد و منیر سرانجام مجوز بازی برای مراکش را دریافت کرد.

۲۶ مارس ۲۰۲۱، منیر برای اولین بار با پیراهن مراکش به میدان رفت. چهار روز بعد، اولین گلش را برای شیرهای اطلس برابر بوروندی به ثمر رساند. در جام ملت‌های آفریقا ۲۰۲۱، در ترکیب اصلی مراکش برابر مصر به میدان رفت—هرچند که با شکست در وقت اضافه وداع کردند.

فصل ایرانی؛ استقلال و روزهای پرتلاطم

سپتامبر ۲۰۲۵، منیر الحدادی با قراردادی دوساله و ارزشی بیش از دو میلیون دلار به استقلال تهران پیوست. هواداران آبی‌پوش امیدوار بودند که ستارهٔ سابق بارسلونا بتواند خط حملهٔ تیم را متحول کند.

منیر در ۱۸ بازی لیگ برتر ایران ۳ گل به ثمر رساند و ۳ پاس گل داد؛ در لیگ قهرمانان آسیا ۲ نیز یک گل و یک پاس گل در ۸ بازی ثبت کرد. یکی از درخشان‌ترین لحظات او، گل تماشایی از راه‌دور برابر مس رفسنجان بود که استقلال را به صدر جدول رساند.

اما ماجرا به اینجا ختم نشد...

فرار از تهران؛ پایان تلخ یک ماجراجویی

در مارس ۲۰۲۶، با تشدید تنش‌های نظامی در منطقه، منیر در موقعیتی وحشتناک قرار گرفت. پروازها لغو شدند و او که قصد خروج از ایران را داشت، در فرودگاه زمین‌گیر شد.

منیر در پیامی در اینستاگرام نوشت: «دیروز قصد داشتیم با هواپیما کشور را ترک کنیم، اما تخلیه شدیم و نتوانستیم بلند شویم. باشگاه ماشینی در اختیارم گذاشت تا از راه زمینی خارج شوم و توانستم بدون مشکل از مرز عبور کنم. اکنون در ترکیه امن هستم و طی ساعات آینده به اسپانیا می‌رسم.»

او از مرز بازرگان وارد ترکیه شد. باشگاه استقلال برای خروج او همکاری کرد، اما به‌زودی مشخص شد که منیر قصد بازگشت ندارد. همسرش با بازگشت به تهران مخالفت کرد و او رسماً درخواست فسخ قرارداد داد.

افق‌های جدید؛ بازگشت به ریشه‌ها؟

در ۱۴ ژوئیه ۲۰۲۶، منیر الحدادی به‌طور رسمی از استقلال جدا شد و به یک بازیکن آزاد تبدیل گردید. شایعات حاکی از آن است که باشگاه اتحاد طنجه در مراکش به شدت به جذب او نزدیک شده است.

ارزش بازار منیر حدود ۱٫۵ میلیون یورو تخمین زده می‌شود. اگر این انتقال نهایی شود، او برای اولین بار در فوتبال حرفه‌ای‌اش در لیگ کشور پدری‌اش—مراکش—به میدان خواهد رفت.

منیر همچنان به تیم ملی مراکش امید دارد. او در آوریل ۲۰۲۶ در مصاحبه‌ای جنجالی گفت: «تیم ملی مراکش توانایی قهرمانی در جام جهانی ۲۰۲۶ را دارد و می‌تواند به فینال برسد.»

سبک بازی؛ هنرمندی در مستطیل سبز

منیر الحدادی در اوج، یک هافبک تهاجمی و وینگر خلاق با پای چپ جادویی است. آرامش در مالکیت توپ، تکنیک بالا، سرعت، قدرت تمام‌کنندگی و ضربات ایستگاهی مرگبار—اینها ویژگی‌هایی است که از او یک بازیکن خاص ساخته است.

با این حال، منتقدان همواره به عملکرد ضعیف‌تر او با پای راست اشاره کرده‌اند. لوئیس انریکه، سرمربی اسبق بارسلونا، درباره‌اش گفت: «تلاش و جدیتش در تمرینات با عملکردش در میدان برابر است، اما نباید درباره استعدادش دچار اغراق شد.»

منیر الحدادی در یک نگاه

ویژگی	مشخصات
نام کامل	منیر الحدادی محمد
زادروز	۱ سپتامبر ۱۹۹۵ (۳۰ سال)
زادگاه	ال اسکوریال، اسپانیا
قد	۱٫۷۵ متر
پُست	مهاجم / وینگر
پای برتر	چپ
باشگاه فعلی	آزاد (بدون باشگاه)
شمارهٔ پیراهن	۱۷

باشگاه‌های سابق: بارسلونا، والنسیا (قرضی)، آلاوس (قرضی)، سویا، ختافه، لاس پالماس، لگانس، استقلال تهران

افتخارات برتر:

• لیگ قهرمانان اروپا (۱۵–۲۰۱۴) با بارسلونا

• لیگ اروپا (۲۰۲۰) با سویا

• ۳ قهرمانی لالیگا با بارسلونا

• ۳ قهرمانی کوپا دل ری

• آقای گل کوپا دل ری (۱۶–۲۰۱۵)

داستان منیر الحدادی، داستان پسری از حومهٔ مادرید است که تا اوج فوتبال اروپا صعود کرد، در یکی از بزرگ‌ترین باشگاه‌های جهان درخشید، برای دو کشور ملی پوشید، و در اوج بحران‌های ژئوپلیتیک، جان خود را نجات داد. حالا او در آستانهٔ شروع فصلی تازه در سرزمین پدری‌اش ایستاده است؛ شاید این بار، سرنوشت لبخندی پایدار به او هدیه دهد.