سیدنی تول، اینفلوئنسر ۲۶ ساله، پس از ۳ سال مبارزه با سرطان نادر کلانژیوکارسینوما (مرحله ۴) در اوت ۲۰۲۶ درگذشت. او با ویدیوهای روزمره تیکتاک، آگاهی از سرطان نادر و خودمدافعی را به میلیونها نفر رواج داد.
سیدنی الیزابت تول (Sydney Elizabeth Towle) (۱۵ نوامبر ۱۹۹۹ – ۵ اوت ۲۰۲۶) یک اینفلوئنسر آمریکایی بود که با مستندسازی مبارزهاش با یک سرطان نادر و تهاجمی به نام کلانژیوکارسینوما (cholangiocarcinoma) یا سرطان مجاری صفراوی، در شبکههای اجتماعی به شهرت رسید.
اوایل زندگی و تحصیلات
سیدنی در ۱۵ نوامبر ۱۹۹۹ در نیوبوریپورت، ماساچوست به دنیا آمد و در هوب ساند، فلوریدا بزرگ شد. او یک برادر به نام آستین داشت و مادرش الیزابت مورو نام داشت. پدرش در سال ۲۰۱۶ درگذشت. سیدنی در سال ۲۰۲۲ از کالج دارتموث فارغالتحصیل شد و در آنجا در رشتههای دولتشناسی و مطالعات محیطزیست تحصیل کرد. او در دوران دانشجویی در دفتر پایداری دانشگاه فعالیت داشت، عضو انجمن برادری آلفا فی بود و برای روزنامه دانشجویی «دارتموث» مقاله مینوشت.
زندگی حرفهای و تشخیص بیماری
پس از فارغالتحصیلی، سیدنی به لسآنجلس نقل مکان کرد و به عنوان مدیر رسانههای اجتماعی در شرکت «اپیک گیمز» (Epic Games) مشغول به کار شد. او در اوقات فراغت به موجسواری میپرداخت و در شبکههای اجتماعی، ویدیوهای روزمره از جمله عکسهای سلفی با بیکینی و ویدیوهای رقص منتشر میکرد.
در سال ۲۰۲۳، زمانی که ۲۳ سال داشت، متوجه یک برآمدگی و احساس سوزش در ناحیه شکم خود شد. پزشکان ابتدا فکر کردند که فتق است اما سونوگرافی وجود یک توده جامد را نشان داد. در اوت ۲۰۲۳، او تشخیص داده شد که به کلانژیوکارسینوما در مرحله ۴ (stage 4 cholangiocarcinoma) مبتلا است؛ نوعی سرطان نادر و تهاجمی در مجاری صفراوی که عمدتاً افراد بالای ۵۰ سال را تحت تأثیر قرار میدهد. او تشخیص خود را در یک ویدیوی تأثیرگذار در تیکتاک اعلام کرد.
فعالیت در شبکههای اجتماعی و مبارزه با بیماری
سیدنی از همان ابتدا تصمیم گرفت مبارزه خود با سرطان را به صورت علنی با دنبالکنندگانش به اشتراک بگذارد. او در تیکتاک و اینستاگرام، واقعیتهای تلخ و شیرین زندگی با یک بیماری پیشرفته را به تصویر کشید. محتوای او شامل ویدیوهایی از جلسات شیمیدرمانی، عملهای جراحی، و نیز لحظات شاد زندگی مانند مسافرت، وقت گذراندن با دوستان و حتی پیادهروی در طبیعت بود. او با این کار، کلیشههای رایج در مورد ظاهر و زندگی یک بیمار سرطانی را به چالش کشید.
با وجود بیماری، سیدنی هرگز روحیه خود را از دست نداد. او در یک ویدیو که چند روز پس از تشخیص منتشر کرد، گفت: "حالم خوب است، لبخند میزنم. اگر چیزی باشد، این موضوع باعث میشود بیشتر از زندگی قدردانی کنم.". او به موجسواری و دویدن ادامه داد و حتی قصد داشت برای جمعآوری کمک مالی برای بنیاد کلانژیوکارسینوما، در ماراتن نیویورک در سال ۲۰۲۶ شرکت کند.
او با موجی از شک و تردید و حملات سایبری از سوی افرادی مواجه شد که تشخیص بیماری او را زیر سوال میبردند. سیدنی در پاسخ به این افراد در مصاحبهای با نیویورک تایمز گفت: "من یک برنامه تلویزیونی نیستم که شما تماشا میکنید... من یک شخصیت ساختگی نیستم. من یک انسان هستم.".
آخرین روزها و درگذشت
در ماه مه ۲۰۲۶، سیدنی اعلام کرد که سرطانش به پرده صفاق (peritoneum) گسترش یافته است. در ۱۹ مه، او ویدیویی از بیمارستان منتشر کرد و گفت که انکولوژیستش به او گفته که دیگر نمیتواند بیماری را درمان کند و توصیه به شروع مراقبتهای پایان عمر کرده است. سیدنی این توصیه را نپذیرفت و برای ادامه درمان به یک متخصص دیگر مراجعه کرد.
با وخامت حالش، در ژوئن ۲۰۲۶ برای زندگی به خانه مادرش نقل مکان کرد. سرانجام، در ۵ اوت ۲۰۲۶، سیدنی تول در سن ۲۶ سالگی در مؤسسه ملی بهداشت (National Institutes of Health) در بتزدا، مریلند درگذشت. برادرش آستین در یک ویدیو در شبکههای اجتماعی درگذشت او را تأیید کرد و گفت: "سید دیشب پس از نبردی نزدیک به سه سال با کلانژیوکارسینوما، به آرامی از دنیا رفت. او واقعاً سخت جنگید و ما به او بسیار افتخار میکنیم.".
میراث
سیدنی تول در زمان مرگ بیش از ۱.۱ میلیون دنبالکننده در تیکتاک و بیش از ۲۰۰,۰۰۰ دنبالکننده در اینستاگرام داشت. خانوادهاش در بیانیهای گفتند: "ما به شدت به مبارزه سخت سیدنی و به اشتراک گذاشتن سفرش با این همه مردم افتخار میکنیم. او میخواست آگاهی را در مورد سرطانهای نادر افزایش دهد و به شدت به ترویج خود-مدافعی (self-advocacy) علاقهمند بود.".
او با شجاعت و صراحت خود، الهامبخش میلیونها نفر شد و چهره یک بیمار سرطانی را به تصویر کشید که پر از امید، عشق به زندگی و اراده برای مبارزه بود.
نظرات کاربران