حسین پناهی، بازیگر و شاعر ایرانی، با ترک حوزه وارد هنر شد. با نمایش دو مرغابی در مه شهرت یافت. برنده دیپلم فجر و سراینده من و نازی بود. در ۱۳۸۳ درگذشت.
خلاصهٔ زندگینامه
حسین پناهی دژکوه (زادهٔ ۶ شهریور ۱۳۳۵ – درگذشتهٔ ۱۴ مرداد ۱۳۸۳) بازیگر، کارگردان نمایش، نویسنده و شاعر اهل ایران بود. او که زندگیاش مسیری پرپیچ و خم از تحصیل در حوزهٔ علمیه تا درخشش در عرصهٔ هنر را طی کرد، بهعنوان یکی از نوآورترین و پرکارترین هنرمندان تلویزیون ایران در دههٔ شصت و اوایل دههٔ هفتاد شناخته میشود.
کودکی و نوجوانی
حسین پناهی در ۶ شهریور ۱۳۳۵ در روستای دژکوه، از توابع شهرستان کهگیلویه در استان کهگیلویه و بویراحمد به دنیا آمد. نام پدرش علیپناه و مادرش ماهکنیز بود. او در چهارسالگی پدر خود را از دست داد. تحصیلات ابتدایی را در بهبهان به پایان رساند و سپس به توصیه و خواست برادر بزرگترش علی، برای ادامهٔ تحصیل راهی مدرسهٔ آیتالله گلپایگانی در قم شد و به تحصیل دروس حوزوی پرداخت.
تغییر مسیر زندگی: از لباس روحانیت تا عرصهٔ هنر
پناهی پس از پایان تحصیلات حوزوی، با لباس روحانیت به زادگاهش بازگشت تا به مردم خدمت کند. اما داستانی که در این دوران برایش رخ داد، مسیر زندگیاش را برای همیشه تغییر داد. روزی زنی روستایی از او پرسید که اگر فضلهٔ موش در روغن محلی که حاصل ماهها زحمت اوست بیفتد، آیا روغن نجس میشود؟ پناهی با وجود اینکه میدانست روغن نجس است، اما از سختیهای زندگی آن زن آگاه بود و به او گفت که فقط آن قسمت و اطرافش را خارج کند و روغن باقیمانده پاک است. این اتفاق، تضاد میان قوانین خشک و احساس مسئولیت انسانی، او را به شدت تحت تأثیر قرار داد و نتوانست در کسوت روحانیت باقی بماند. این تصمیم به طرد شدن از سوی خانواده نیز انجامید.
او سرانجام همه چیز را رها کرد و عازم تهران شد. در پایتخت، به دلیل علاقهی وافر به هنر و بازیگری، در مدرسهٔ هنری «آناهیتا» نامنویسی کرد و به مدت چهار سال به فراگیری اصول بازیگری و نمایشنامهنویسی پرداخت.
دوران حرفهای و درخشش در تلویزیون
حسین پناهی فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۵۸ با بازی در چند تئاتر تلویزیونی آغاز کرد. در سال ۱۳۶۱ بهطور جدی با تئاتر وارد عرصهٔ بازیگری شد و همزمان فیلمنامهنویسی و کارگردانی را نیز شروع کرد. او بازیگری را با مجموعهٔ تلویزیونی «محله بهداشت» آغاز نمود.
پناهی در سال ۱۳۶۴ به استخدام سازمان صدا و سیما درآمد. نقطهٔ عطف کارنامهٔ او، پخش نمایش تلویزیونی «دو مرغابی در مه» بود. او نهتنها نویسنده و کارگردان این اثر بود، بلکه خود نیز در آن بازی کرد و با استقبال بینظیری روبهرو شد. نمایشهای «دو مرغابی در مه» و «یک گل و بهار» که او نوشته و کارگردانی کرده بود، به دلیل درخواست مکرر مردم، بارها از تلویزیون پخش شدند. او در دههٔ شصت و اوایل دههٔ هفتاد، بهعنوان یکی از نوآورترین نویسندگان و کارگردانان تلویزیون شناخته میشد.
فعالیت در سینما و افتخارات
پناهی در عرصهٔ سینما نیز حضور داشت. او در سال ۱۳۶۷ برای بازی در فیلم «در مسیر تندباد» کاندیدای دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر نقش دوم شد. در سال ۱۳۶۹ برای بازی در فیلم «سایه خیال» که بر اساس شخصیت او نوشته شده بود، نامزد دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر مرد شد و دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش اول مرد را از جشنوارهٔ فیلم فجر دریافت کرد. همچنین در سال ۱۳۷۱ برای بازی در فیلم «مهاجران» نامزد دریافت بهترین بازیگر نقش دوم شد.
وجههٔ شاعرانه و آثار
اگرچه پناهی بازیگر و کارگردانی توانا بود، اما بهنظر میرسد که شاعرانگی در ذرهذرهٔ جانش نفوذ داشت و او را بیشتر باید یک شاعر دانست. اشعار او به شیوهٔ شعر سپید و موج نو سروده شدهاند و مضامینی چون حیرت، مرگاندیشی و آرزوی بازگشت به کودکی و روستا در آنها دیده میشود. نخستین مجموعهشعر او با نام «من و نازی» در سال ۱۳۷۶ منتشر شد که تاکنون بیش از شانزده بار تجدید چاپ شده و به شش زبان زندهٔ دنیا ترجمه گردیده است.
از دیگر آثار او میتوان به کتابهای «ستاره»، «چیزی شبیه زندگی»، «دو مرغابی در مه»، «گلدان و آفتاب»، «پیامبر بیکتاب» و «دل شیر» اشاره کرد. همچنین سه اثر با شعر و صدای خودش با عناوین «سلام خداحافظ»، «ستارهها» و «راه با رفیق» منتشر شده است.
درگذشت
حسین پناهی سرانجام در ۱۴ مرداد ۱۳۸۳ در تهران و در سن ۴۷ سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت. پیکر او طبق وصیتش، در کنار مادرش در قبرستان شهر سوق، از توابع کهگیلویه و بویراحمد، به خاک سپرده شد.
احتمالا از شخصیت های پایین هم خوشت بیاد
پیشنهاد سردبیر
گزینههای برگزیده تیم تحریریه
© کلیه حقوق سیر تا پیاز محفوظ می باشد. طراحی سایت
نظرات کاربران