جزیره اپستین

جزیره اپستین: تمام آنچه درباره مرکز یک فاجعه اخلاقی باید بدانید

سه‌شنبه، ۱۴ بهمن ۱۴۰۴ | گزارش تحلیلی: علی صیافی

جزیره «لیتل سنت جیمز» که بیشتر با نام «جزیره اپستین» شناخته می‌شود، نه فقط یک ملک لوکس، که صحنه یکی از رسوایی‌بازترین جنایات سازمان‌یافته قرن بیست و یکم بود. این گزارش به کندوکاو در ابعاد جغرافیایی، انسانی و حقوقی این تراژدی می‌پردازد.

موقعیت جغرافیایی: یک دام دورافتاده

این جزیره خصوصی با ۷۲ هکتار وسعت، در آب‌های نیلگون دریای کارائیب و در فاصله تنها ۳ کیلومتری از ساحل «سنت توماس» در جزایر ویرجین ایالات متحده واقع شده است. دورافتادگی و دسترسی کنترل‌شده (فقط از طریق قایق یا هلی‌کوپتر) آن را به پناهگاهی ایده‌آل برای فعالیت‌های غیرقانونی تبدیل کرده بود.

ساختار جزیره: از ویلاهای مجلل تا نمادهای شوم

جزیره مملو از امکانات لوکس و در عین حال شوم بود:

• ویلاهای اصلی: چندین عمارت مجلل برای اسکان «مهمانان» ویژه.

• معبد غریب: یک ساختمان گنبدی شکل که شایعات درباره استفاده از آن برای مراسم عجیب بسیار است.

• استخر، اسکله خصوصی و فرودگاه هلی‌کوپتر: برای تردد محرمانه.

• اتاق‌های قفل‌شده: به گفته قربانیان، برخی اتاق‌ها از بیرون قفل می‌شدند.
  
  

رخدادهای جزیره: شبکهای از سوءاستفاده و قدرت

اتفاقات این جزیره فراتر از تخیل است:
۱. شیوه جذب و انتقال: اپستین و همدستانش (مانند غلامین ماکسول) با وعده مدلینگ یا فرصت‌های شغلی، دختران کم‌سن‌وسال از خانواده‌های آسیب‌پذیر را جذب می‌کردند. آن‌ها با جت خصوصی معروف به «Lolita Express» به سنت توماس و سپس با هلی‌کوپتر به جزیره منتقل می‌شدند.
۲. شرایط اسارت: قربانیان گزارش داده‌اند که در اتاق‌ها حبس می‌شدند، مورد آزار و اذیت جنسی قرار می‌گرفتند و برای «مهمانان» ثروتمند و قدرتمند اپستین فرستاده می‌شدند. یک قربانی ۱۵ ساله برای فرار، تا آستانه غرق شدن شنا کرد.
۳. فرهنگ سکوت و ارعاب: حضور محافظان، دورافتادگی جزیره و نفوذ مالی اپستین، باعث ایجاد دیواری از سکوت شده بود. حتی مقامات محلی به راحتی نمی‌توانستند وارد ملک شوند.

شاهدان و اسناد: دیواری که فرو ریخت

• شهادت قربانیان: ده‌ها زن که در نوجوانی قربانی شده بودند، در دادگاه‌ها و مصاحبه‌ها به توصیف دقیق رخدادها پرداختند.

• اسناد پرواز: دفترچه‌های پرواز جت خصوصی اپستین، فهرستی از مسافران مشهور و قدرتمند را نشان می‌داد که بارها به جزیره سفر کرده بودند.

• اسناد دادگاهی ۲۰۲۴: انتشار این اسناد، نام‌های بیشتری از افراد مرتبط (دوستان، همکاران، کارکنان) را علنی کرد و بحث درباره دامنه این شبکه را دوباره داغ کرد.

پس‌لرزه‌های قضایی و اجتماعی

• مرگ مشکوک: جفری اپستین در ۱۰ اوت ۲۰۱۹ در سلول خود در زندان فدرال منهتن درگذشت. رسمی خودکشی اعلام شد، اما تناقض‌های موجود (مانند قطع دوربین‌ها، عدم نظارت کافی) تئوری‌های توطئه درباره قتل را تقویت کرد.

• محاکمه غلامین ماکسول: در دسامبر ۲۰۲۱، به اتهام مشارکت در شبکه قاچاق جنسی اپستین محکوم و به ۲۰ سال زندان محکوم شد.

• پرداخت غرامت: صندوق غرامت قربانیان اپستین، بیش از ۱۲۵ میلیون دلار به ده‌ها قربانی پرداخت کرد.

• فروش جزیره: در سال ۲۰۲۳، جزیره به قیمت ۶۰ میلیون دلار به «استیفن دکوف» میلیاردر فروخته شد تا به یک استراحتگاه لوکس تبدیل شود؛ تلاشی برای جدا کردن حال از گذشته تاریک آن.
  
  

پرسش‌های بی‌پاسخ: نمادی از یک نظام معیوب

پرونده اپستین تنها درباره یک مجرم جنسی ثروتمند نیست. این پرونده پرسش‌های بزرگ‌تری را مطرح می‌کند:

• چگونه یک محکوم جنسی شناخته‌شده توانست برای سال‌ها به فعالیت خود ادامه دهد؟

• نقش نفوذ سیاسی و ثروت در مصونیت از قانون تا چه اندازه بود؟

• آیا سیستم قضایی و رسانه‌ای در برابر قدرت ثروتمندان ناتوان است؟

جزیره اپستین امروز نمادی است از شکاف عمیق بین ثروتمندان و بقیه جامعه و نقص‌های مزمن در سیستم عدالت. اگرچه خود اپستین مرده است، اما سایه سنگین شبکه او و پرسش‌های بی‌پاسخ درباره همدستان قدرتمندش، کماکان در افکار عمومی جهان باقی است.