چرا نرجس سلیمانی پدرش را حاج قاسم صدا می‌زند

روایت دختری که پدرش را «حاج قاسم» خطاب می‌کند

در ششمین سالگرد شهادت سپهبد قاسم سلیمانی، نرجس سلیمانی، دختر ارشد و عضو شورای شهر تهران، در گفت‌وگویی صمیمی با خبرآنلاین از وجوه کمتر شنیده شده زندگی این شهید سخن گفت. او در این گفت‌وگو به سوالاتی درباره دلیل خطاب نکردن پدرش با عنوان «پدر» و فضای پرخطر زندگی خانوادگی آن‌ها پاسخ داد.

«حاج قاسم»؛ انتخاب یک دختر برای پدری که به ملت تعلق دارد

یکی از نکات جالبی که نرجس سلیمانی به آن اشاره کرد، دلیل استفاده نکردن از کلمه «پدر» در فضای عمومی بود. او توضیح داد:

«لحظه‌ای که ایشان حاج قاسم سلیمانی شد و آن‌طور روی دست‌های مردم تشییع شد، احساس نمی‌کنم این شخصیت متعلق به من یا خانواده‌ام است. احساس همه ما این است که این شخصیت متعلق به همه مردم ایران است. پس نباید مالکیتی از خود به ایشان نشان دهیم.»

او افزود که اگر در جایی دعوت به سخنرانی می‌شود، به این دلیل است که شاید خانواده، شهید سلیمانی را از نزدیک‌تر درک کرده‌اند و وظیفه تبیین مکتب او را دارند، اما در فضای عمومی اجازه استفاده از کلمات «پدر» یا «بابا» را به خود نمی‌دهد.

زندگی در سایه دائمی تهدید

نرجس سلیمانی با اشاره به فضای پرخطر زندگی پدرش گفت:

«ایشان خیلی تهدیدهای امنیتی داشت و سال‌های نزدیک به شهادت، این تهدیدها خیلی جدی شده بود.»

او که خود را به عنوان فرزند ارشد، حافظ خاطرات بیشتری می‌داند، از برگزاری اولین مراسم فاطمیه در خانه‌شان در کرمان، از زمان کلاس پنجم دبستان یاد کرد؛ رسمی که بعدها در دهه دوم هر ایام فاطمیه تداوم یافت.

یک سبک زندگی خاص: بی‌میز و بی‌صندلی

دختر شهید سلیمانی به سبک زندگی خاص پدرش نیز اشاره کرد و گفت:

«عکس‌های محدودی را می‌شود پیدا کرد که ایشان پشت میز بوده باشد. ایشان یا در منطقه و روی خاکریز بود و یا در حال سر زدن به خانه‌های فرزندان و خانواده‌های شهدا یا در دیدارهای مردمی و در جمع‌ها در حال صحبت بود. شرایط زندگی خاصی داشتند.»

انتظاری همیشگی

در پاسخ به این سوال که آیا خانواده همیشه منتظر شهادت او بودند، نرجس سلیمانی پاسخ مثبت داد اما تاکید کرد:

«بله – ولی آن لحظه که به شما اطلاع می‌دهند، انتظار این را ندارید. شما همیشه منتظر هستید. ولی این انتظار که آن لحظه این خبر را بشنوید را به هر دلیلی چون عاطفی یا دلایل مختلف حتما ندارید.»

او حتی از یک ترور نافرجام در دوران کودکی خود در روستای پدری یاد کرد و گفت از همان کودکی با این مسئله آشنا بودند.

این گفت‌وگو، تصویری انسانی‌تر و خانوادگی‌تر از چهره یک فرمانده نظامی ارائه می‌دهد که در عین ایفای نقش تاریخی خود، زندگی شخصی و خانوادگی خاص و پرچالشی را نیز تجربه کرده است.