بک رومز چیست؟ داستان واقعی، عکس ها و فیلم بک رومز
نظر به این مطلب
بکرومز چیست و آیا واقعی است؟ داستان بکرومز، محل عکس اصلی، تصاویر واقعی، منشأ این افسانه ترسناک اینترنتی و فیلم سینمایی آن را بخوانید.
تصور کنید وارد اتاقی زردرنگ با دیوارهای قدیمی، فرش نمدار و چراغهای مهتابی پرصدا شوید؛ اتاقی که هر راهروی آن به اتاقی دیگر میرسد و هیچ در خروجی مشخصی ندارد. هرچقدر جلو میروید، به نظر میرسد این فضای عجیب پایانی ندارد. این همان تصویری است که مفهوم «بکرومز» یا «بکرومز» را به یکی از پدیدههای ترسناک اینترنت تبدیل کرد.
اما بکرومز چیست؟ آیا چنین مکانی واقعاً وجود دارد؟ عکس معروف اتاقهای زرد از کجا آمده و داستان واقعی پشت آن چیست؟ در سالهای اخیر، ویدئوها، بازیها و داستانهای متعددی درباره این فضای مرموز ساخته شدهاند و حتی فیلم سینمایی مستقلی با همین نام نیز به نمایش درآمده است. در این مقاله، واقعیت را از افسانه جدا میکنیم و با داستان، تصاویر و فیلم بکرومز آشنا میشویم.
بکرومز (The Backrooms) نام یک داستان ترسناک اینترنتی درباره فضایی خیالی و بیانتهاست که از اتاقهای خالی، راهروهای تکراری و محیطهایی با نور زرد و صدای آزاردهنده چراغهای مهتابی تشکیل شده است.
در روایت اصلی، گفته میشود اگر کسی به شکلی غیرعادی از واقعیت خارج شود، ممکن است به این فضای عجیب راه پیدا کند؛ جایی که مسیرهای آن به شکل نامنظم به یکدیگر متصلاند و پیدا کردن راه خروج تقریباً غیرممکن به نظر میرسد.
ویژگی اصلی بکرومز، ترس از ناشناختههاست. در این داستانها معمولاً خبری از یک هیولای مشخص در همان ابتدا نیست؛ بلکه خالی بودن محیط، تکرار بیپایان اتاقها، صدای چراغها و این احساس که شاید کسی در نزدیکی شما حضور داشته باشد، فضای ترسناکی ایجاد میکند.
با گسترش این ایده در اینترنت، کاربران داستانهای تازهای به آن اضافه کردند. به همین دلیل، امروزه بکرومز فقط یک اتاق زردرنگ نیست؛ بلکه دنیایی خیالی با طبقهها، موجودات، مسیرهای مخفی و روایتهای گوناگون است.
خیر؛ تاکنون شواهد معتبری وجود ندارد که نشان دهد بکرومز به شکل یک فضای بیانتها و فراطبیعی در دنیای واقعی وجود دارد. داستان ورود تصادفی به چنین جهانی و گرفتار شدن در راهروهای نامحدود، بخشی از افسانه اینترنتی آن است.
با این حال، یک نکته باعث شده است که بسیاری از افراد درباره واقعی بودن بکرومز کنجکاو شوند: تصویر اولیهای که این داستان با آن شناخته شد، به یک فضای واقعی تعلق دارد.
این عکس، محیطی داخلی با دیوارهای زردرنگ، فرش و نورپردازی نامتعارف را نشان میدهد. بعدها کاربران اینترنت این تصویر را با داستانی درباره خروج از واقعیت و ورود به اتاقهای بیپایان همراه کردند. همین ترکیب ساده، پایه شکلگیری یکی از مشهورترین داستانهای ترسناک اینترنت شد.
بنابراین، باید میان واقعی بودن عکس و واقعی بودن داستان تفاوت قائل شد. یک اتاق واقعی میتواند الهامبخش داستانی خیالی باشد، اما این موضوع وجود راهروهای بیانتها یا موجودات فراطبیعی را ثابت نمیکند.
داستان بکرومز در ماه مه سال ۲۰۱۹ در انجمن اینترنتی فورچن (4chan) شکل گرفت. در آن زمان، تصویری از یک فضای داخلی عجیب در میان کاربران دستبهدست شد و یکی از کاربران ناشناس، داستان کوتاهی درباره گرفتار شدن در اتاقهایی بیپایان به آن اضافه کرد.
در این روایت، فرد ممکن است ناخواسته از واقعیت خارج شود و به فضایی برسد که از اتاقهای خالی و راهروهای تکراری تشکیل شده است. این داستان کوتاه بهسرعت توجه کاربران را جلب کرد؛ زیرا بدون نیاز به نمایش مستقیم یک هیولا، احساس تنهایی و ترس از گم شدن را منتقل میکرد.
پس از انتشار روایت اولیه، کاربران دیگر شروع به گسترش این جهان خیالی کردند. بعضیها طبقههای تازهای برای آن ساختند، برخی موجودات ترسناک به داستان اضافه کردند و گروهی دیگر ویدئوهای کوتاه و بازیهایی با الهام از آن تولید کردند.
به این ترتیب، بکرومز از یک تصویر و یک متن کوتاه فراتر رفت و به مجموعهای از داستانهای بههمپیوسته تبدیل شد. البته همه روایتهایی که امروزه درباره آن میخوانیم، متعلق به داستان اصلی نیستند و بسیاری از آنها بعدها توسط طرفداران ساخته شدهاند.

یکی از جالبترین بخشهای داستان بکرومز، پیدا شدن منشأ عکس معروف آن است. این تصویر سالها در اینترنت منتشر میشد، اما محل اصلی ثبت آن برای بسیاری از کاربران مشخص نبود.
در سال ۲۰۲۴، گروهی از علاقهمندان با بررسی آرشیوهای اینترنتی توانستند تصویر را به عکسی از یک فضای داخلی در شهر اوشکوش، ایالت ویسکانسین آمریکا، مرتبط کنند. این عکس در جریان بازسازی ساختمانی که پیشتر فروشگاه مبلمان بود و قرار بود برای استفاده یک فروشگاه لوازم سرگرمی آماده شود، ثبت شده بود.
این کشف نشان داد که تصویر مشهور بکرومز از یک محیط واقعی و معمولی آمده است؛ فضایی که ظاهر نامتعارف آن بعدها الهامبخش یک داستان ترسناک شد.
با این حال، نباید تصور کرد که در آن ساختمان یک جهان مخفی یا راهروی فراطبیعی کشف شده است. عکس فقط منشأ تصویری را مشخص میکند که در شکلگیری افسانه بکرومز نقش داشته است.
تصویر اصلی بکرومز معمولاً با چند ویژگی شناخته میشود:
این ویژگیها باعث میشوند محیط، هم واقعی و آشنا به نظر برسد و هم حس ناخوشایندی ایجاد کند. بسیاری از تصاویر جدید بکرومز نیز با استفاده از طراحی سهبعدی، جلوههای تصویری یا محیطهای واقعی مشابه ساخته میشوند.
اگر تصویری از یک راهروی زردرنگ در اینترنت دیدید، صرفاً به دلیل شباهت آن به بکرومز نمیتوان نتیجه گرفت که عکس متعلق به مکان اصلی است. برای تشخیص منشأ تصویر، باید منبع انتشار و اطلاعات مربوط به محل ثبت آن بررسی شود.

بکرومز بهعنوان یک جهان بیانتها، مکان واقعی و قابل بازدیدی نیست. در داستانهای اینترنتی، این فضا گاهی بهعنوان بُعدی پنهان در کنار دنیای عادی معرفی میشود، اما چنین ادعایی پشتوانه علمی ندارد.
آنچه در دنیای واقعی وجود دارد، ساختمانها، اتاقهای خالی، راهروهای قدیمی و محیطهایی هستند که ممکن است از نظر ظاهری شبیه تصاویر بکرومز باشند. محل ثبت عکس اولیه نیز در اوشکوش ویسکانسین قرار داشته است؛ اما این موضوع به معنای وجود یک فضای مخفی و بیپایان در آنجا نیست.
اگر در شبکههای اجتماعی ویدئویی با عنوان «ورود واقعی به بکرومز» مشاهده کردید، بهتر است آن را با احتیاط بررسی کنید. بسیاری از این ویدئوها داستانی، ساختگی یا تولیدشده با جلوههای تصویری هستند.
محبوبیت داستان بکرومز باعث شد این ایده به دنیای سینما راه پیدا کند. فیلم سینمایی «Backrooms» محصول سال ۲۰۲۶، به کارگردانی کین پارسونز، از همین مفهوم ترسناک اینترنتی الهام گرفته است.
طبق معرفی رسمی، داستان فیلم با ظاهر شدن دری عجیب در زیرزمین یک فروشگاه مبلمان آغاز میشود؛ دری که به شبکهای از اتاقهای بههمپیوسته و هراسآور راه دارد.
فیلم با تکیه بر فضای ناآشنا، معماری گیجکننده و حس گرفتار شدن در مکانی ناشناخته، تلاش میکند تجربهای سینمایی از دنیای بکرومز ارائه دهد. برخلاف روایت کوتاه اولیه اینترنتی، فیلم برای گسترش داستان، شخصیتها و اتفاقهای مشخصی در نظر گرفته است.
کین پارسونز که با ویدئوهای ترسناک خود درباره بکرومز شناخته میشود، کارگردانی این اثر را بر عهده داشته است. از بازیگران فیلم میتوان به چویتل اجیوفور، رناته رینسوه، مارک دوپلاس، فین بنت و لوکیتا مکسول اشاره کرد.
بیشتر بدانید:داستان و بازیگران فیلم بکرومز 2026(Backrooms)؛ معرفی کامل

محبوبیت بکرومز را میتوان با چند عامل توضیح داد.
۱. ترس از محیطهای خالی
فضاهای خالی و ساکت، بهخصوص وقتی شبیه محیطهای آشنای روزمره باشند، میتوانند احساس ناامنی ایجاد کنند. بکرومز از همین ویژگی استفاده میکند و محیطی میسازد که نه کاملاً ناشناخته است و نه حس آرامش دارد.
۲. نداشتن مسیر مشخص برای فرار
در داستانهای بکرومز، فرد معمولاً نمیداند کجاست، چگونه وارد این فضا شده و چطور باید از آن خارج شود. همین ناتوانی در کنترل موقعیت، بخش مهمی از ترس داستان است.
۳. گسترش داستان به دست کاربران
کاربران اینترنت با ساخت روایتها، تصاویر، بازیها و ویدئوهای تازه، به گسترش جهان بکرومز کمک کردهاند. به همین دلیل، هر مخاطب ممکن است با نسخه متفاوتی از این داستان روبهرو شود.
۴. امکان ساخت تصاویر باورپذیر
برخلاف بسیاری از داستانهای ترسناک که به هیولاها یا موجودات غیرواقعی وابستهاند، بکرومز از محیطهایی استفاده میکند که ساختن نمونه مشابه آنها در ساختمانهای واقعی یا با ابزارهای طراحی دیجیتال امکانپذیر است. همین موضوع مرز میان تصویر واقعی و فضای داستانی را برای مخاطب مبهم میکند.
بکرومز یک افسانه ترسناک اینترنتی است که در سال ۲۰۱۹ با تصویری از یک فضای داخلی زردرنگ و روایتی درباره گرفتار شدن در اتاقهای بیانتها شناخته شد. بعدها کاربران اینترنت این داستان را گسترش دادند و آن را به مجموعهای از ویدئوها، بازیها و روایتهای ترسناک تبدیل کردند.
عکس اولیه داستان منشأ واقعی دارد و به فضایی در شهر اوشکوش آمریکا مرتبط شده است؛ اما برای وجود بکرومز بهعنوان جهانی فراطبیعی و بیانتها، شواهد معتبری در دست نیست.
فیلم سینمایی بکرومز نیز برداشتی داستانی از همین ایده است و نباید آن را مدرکی برای واقعی بودن این افسانه دانست. جذابیت اصلی بکرومز در ترکیب یک تصویر واقعی، داستانی ساده و ترس از فضایی است که به نظر میرسد هیچ راه خروجی ندارد.
نظرات کاربران